Mən mühasibəm. Otuz ildir ki, oturmuşam kağızların, rəqəmlərin arasında. Səkkizdən beşə, ofis, kompüter, stol, stul. Hər gün eyni. İlin on bir ayı belə keçir. Yalnız bir dəfə, yayda, tətilə çıxıram. Onda da bir yerə gedirəm, dəniz, dağ, nə olursa. Bu il Türkiyəyə getmək qərarı verdim. Antalya, dəniz, günəş, istirahət. Bilet aldım, otel aldım, çamadanı yığdım. Hər şey hazır idi.
Hava limanına çatdım. Biletimi götürdüm, baqajı verdim, pasport kontrolundan keçdim. Gediş zalında oturdum, bir qəhvə aldım. Saata baxdım - uçuşa bir saat var. Bir az jurnallara baxdım, bir az telefona. Sonra elan oldu - təyyarə gecikir. İki saat gecikəcək. Oturduğum yerdə qaldım. Nə edim? Kitab oxuyum? Oxudum. Gəzim? Gəzdim. Hələ çox vaxt var idi.
Oturduğum yerə qayıtdım, telefonu əlimə aldım. İnternetə girdim, xəbərlərə baxdım, sonra birdən yadıma düşdü. Oğlum bir neçə gün qabaq demişdi: "Ana, sənə bir şey göstərim, mostbet the app, çox maraqlıdır". O vaxt fikir vermədim, işim çox idi. Amma indi vaxtım var idi. Axtardım, tapdım, proqramı yüklədim. Açıldı - rəngarəng, işıqlı, canlı. Bir az qorxdum əvvəl, amma sonra maraqlandım.
İçəri girdim, qeydiyyatdan keçdim. Adım, soyadım, nömrəm. Hamısı bir neçə dəqiqə çəkdi. Sonra oyunlara baxmağa başladım. O qədər çox idi ki, seçə bilmirdim. Bəzilərində meyvələr, bəzilərində heyvanlar, bəzilərində nağıl qəhrəmanları. Mühasibəm, rəqəmlərə öyrəşmişəm, amma burada rəqəmlər yox, şəkillər var idi. Bir müddət sadəcə gezindim, qaydaları oxudum.
Sonra qərar verdim ki, bir az pul yatırım. Cüzdanımda 50 manat var idi - yolda yemək içmək üçün götürmüşdüm. 20 manat ayırdım, kartı bağladım, yatırdım. Düşündüm ki, uduzsam, ziyanı deyil, tətildə əyləncəyə xərcləyəcəkdim onsuz da. Hansı oyunu seçəcəyimi bilmirdim. Birdən bir oyun gördüm - "Starburst" adlı bir oyun. Ulduzlar, parıltılar, rənglər. Çox gözəl görünürdü. Başladım oynamağa.
Kiçik məbləğlər qoyurdum, 20 qəpik, 50 qəpik. Bir neçə dəfə uddum, bir neçə dəfə uduzdum. Vaxt keçirdi, əylənirdim. Təyyarənin gecikdiyini unutmuşdum. Bir saat belə keçdi. Artıq 20 manatdan 15 manat qalmışdı. Dedim, qoy son bir neçə oyun oynayım, sonra təyyarəyə baxım. Yenə düyməyə toxundum.
Və birdən nəsə oldu. Ekrandakı ulduzlar fırlanmağa başladı, sürətlə, dayanmadan. Sonra bir sıra ulduzlar düzüldü, sonra bir sıra daha, sonra bir sıra daha. Üç sıra ulduz. Və ekran işıqlandı, musiqi çalmağa başladı. Nə olduğunu anlamadım əvvəl. Sonra balansıma baxdım - 20 manat yox, 350 manat var idi.
Ürəyim döyünməyə başladı. Oturduğum yerdə donub qaldım. Qəhvə fincanı əlimdən düşdü, yerə töküldü. Əhəmiyyəti yox idi. 350 manat. Mənim bir həftəlik işim. Bir oyunda, bir neçə saniyə ərzində. Gülməyə başladım. Səssizcə, təkbaşına, hava limanında. Yanımda oturan adam mənə baxdı, yəqin ki, dəli olduğumu düşündü. Əhəmiyyəti yox idi.
Dərhal çıxarış etmək istədim, amma sistemdə yazılmışdı ki, minimum çıxarış məbləği 300 manatdır, artıq var idi. Çıxarış etdim, gözləməyə başladım. Pul kartıma düşənə kimi oturub ekrana baxdım. Gələn kimi telefonu yerə qoydum, dərindən nəfəs aldım. Elə həmin an elan oldu - təyyarə minməyə başlayıb. Yığışdım, getdim. Təyyarədə oturanda gülümsəyirdim. Heç kim bilmirdi.
Tətildə o pulla nə etdim? Əvvəlcə özümə gözəl bir axşam yeməyi sifariş etdim, dəniz kənarında, balıq, şərab. Çoxdan istəyirdim. Sonra bir ekskursiyaya getdim, tarixi yerlərə. Bir də özümə bir əl çantası aldım, çoxdan baxırdım. Qalanı ilə uşaqlara hədiyyə götürdüm, oğluma saat, qızıma boyunbağı. Evə qayıdanda hamı sevindi. Dedim: "Tətildə qazandım". Yalan deyildi, doğrudan da tətildə qazanmışdım.
Oğluma dedim: "O proqramı yükləmişdin, baxdım". Dedi: "Hansı proqramı?" Dedim: "mostbet the app, yadındadır?" Güldü: "Yadımdadır, baxdın? Nə oldu?" Dedim: "Heç, maraqlandım, bəzən baxıram". Demədim udduğumu. Öz sirrim qaldı. Bəlkə bir gün deyərəm, bəlkə yox. Hələlik belə qalsın.
İndi bəzən, işdən evə qayıdanda, yorğun olanda, telefonu götürüb açıram. O ulduzların arasında bir az dincəlirəm. Bəzən uduram, bəzən uduzuram. Amma heç vaxt çox pul qoymuram. Bir qayda qoymuşam - 20 manat, artıq yox. O hava limanındakı gecə bir də təkrarlanmaz, bunu bilirəm. Amma o gecə mənə bir şey öyrətdi - bəzən ən gözlənilməz anda, ən darıxdırıcı gecikmədə, bir sehr gizlənir. Sən tək onu görməyi bacarmalısan.
O gecəni heç vaxt unutmayacağam. Hava limanı, qəhvə, təyyarənin gecikməsi, və o ulduzlar. İndi hər dəfə hava limanına gedəndə gülümsəyirəm. Kim bilir, bəlkə yenə təyyarə gecikər. Bəlkə yenə bir sehr olar. Olmasa da, eybi yox. Əsas odur ki, o sehr var idi. Və o sehr mənimdir, heç kim ala bilməz.
Mən mühasibəm. Otuz ildir ki, oturmuşam kağızların, rəqəmlərin arasında. Səkkizdən beşə, ofis, kompüter, stol, stul. Hər gün eyni. İlin on bir ayı belə keçir. Yalnız bir dəfə, yayda, tətilə çıxıram. Onda da bir yerə gedirəm, dəniz, dağ, nə olursa. Bu il Türkiyəyə getmək qərarı verdim. Antalya, dəniz, günəş, istirahət. Bilet aldım, otel aldım, çamadanı yığdım. Hər şey hazır idi.
Hava limanına çatdım. Biletimi götürdüm, baqajı verdim, pasport kontrolundan keçdim. Gediş zalında oturdum, bir qəhvə aldım. Saata baxdım - uçuşa bir saat var. Bir az jurnallara baxdım, bir az telefona. Sonra elan oldu - təyyarə gecikir. İki saat gecikəcək. Oturduğum yerdə qaldım. Nə edim? Kitab oxuyum? Oxudum. Gəzim? Gəzdim. Hələ çox vaxt var idi.
Oturduğum yerə qayıtdım, telefonu əlimə aldım. İnternetə girdim, xəbərlərə baxdım, sonra birdən yadıma düşdü. Oğlum bir neçə gün qabaq demişdi: "Ana, sənə bir şey göstərim, mostbet the app, çox maraqlıdır". O vaxt fikir vermədim, işim çox idi. Amma indi vaxtım var idi. Axtardım, tapdım, proqramı yüklədim. Açıldı - rəngarəng, işıqlı, canlı. Bir az qorxdum əvvəl, amma sonra maraqlandım.
İçəri girdim, qeydiyyatdan keçdim. Adım, soyadım, nömrəm. Hamısı bir neçə dəqiqə çəkdi. Sonra oyunlara baxmağa başladım. O qədər çox idi ki, seçə bilmirdim. Bəzilərində meyvələr, bəzilərində heyvanlar, bəzilərində nağıl qəhrəmanları. Mühasibəm, rəqəmlərə öyrəşmişəm, amma burada rəqəmlər yox, şəkillər var idi. Bir müddət sadəcə gezindim, qaydaları oxudum.
Sonra qərar verdim ki, bir az pul yatırım. Cüzdanımda 50 manat var idi - yolda yemək içmək üçün götürmüşdüm. 20 manat ayırdım, kartı bağladım, yatırdım. Düşündüm ki, uduzsam, ziyanı deyil, tətildə əyləncəyə xərcləyəcəkdim onsuz da. Hansı oyunu seçəcəyimi bilmirdim. Birdən bir oyun gördüm - "Starburst" adlı bir oyun. Ulduzlar, parıltılar, rənglər. Çox gözəl görünürdü. Başladım oynamağa.
Kiçik məbləğlər qoyurdum, 20 qəpik, 50 qəpik. Bir neçə dəfə uddum, bir neçə dəfə uduzdum. Vaxt keçirdi, əylənirdim. Təyyarənin gecikdiyini unutmuşdum. Bir saat belə keçdi. Artıq 20 manatdan 15 manat qalmışdı. Dedim, qoy son bir neçə oyun oynayım, sonra təyyarəyə baxım. Yenə düyməyə toxundum.
Və birdən nəsə oldu. Ekrandakı ulduzlar fırlanmağa başladı, sürətlə, dayanmadan. Sonra bir sıra ulduzlar düzüldü, sonra bir sıra daha, sonra bir sıra daha. Üç sıra ulduz. Və ekran işıqlandı, musiqi çalmağa başladı. Nə olduğunu anlamadım əvvəl. Sonra balansıma baxdım - 20 manat yox, 350 manat var idi.
Ürəyim döyünməyə başladı. Oturduğum yerdə donub qaldım. Qəhvə fincanı əlimdən düşdü, yerə töküldü. Əhəmiyyəti yox idi. 350 manat. Mənim bir həftəlik işim. Bir oyunda, bir neçə saniyə ərzində. Gülməyə başladım. Səssizcə, təkbaşına, hava limanında. Yanımda oturan adam mənə baxdı, yəqin ki, dəli olduğumu düşündü. Əhəmiyyəti yox idi.
Dərhal çıxarış etmək istədim, amma sistemdə yazılmışdı ki, minimum çıxarış məbləği 300 manatdır, artıq var idi. Çıxarış etdim, gözləməyə başladım. Pul kartıma düşənə kimi oturub ekrana baxdım. Gələn kimi telefonu yerə qoydum, dərindən nəfəs aldım. Elə həmin an elan oldu - təyyarə minməyə başlayıb. Yığışdım, getdim. Təyyarədə oturanda gülümsəyirdim. Heç kim bilmirdi.
Tətildə o pulla nə etdim? Əvvəlcə özümə gözəl bir axşam yeməyi sifariş etdim, dəniz kənarında, balıq, şərab. Çoxdan istəyirdim. Sonra bir ekskursiyaya getdim, tarixi yerlərə. Bir də özümə bir əl çantası aldım, çoxdan baxırdım. Qalanı ilə uşaqlara hədiyyə götürdüm, oğluma saat, qızıma boyunbağı. Evə qayıdanda hamı sevindi. Dedim: "Tətildə qazandım". Yalan deyildi, doğrudan da tətildə qazanmışdım.
Oğluma dedim: "O proqramı yükləmişdin, baxdım". Dedi: "Hansı proqramı?" Dedim: "mostbet the app, yadındadır?" Güldü: "Yadımdadır, baxdın? Nə oldu?" Dedim: "Heç, maraqlandım, bəzən baxıram". Demədim udduğumu. Öz sirrim qaldı. Bəlkə bir gün deyərəm, bəlkə yox. Hələlik belə qalsın.
İndi bəzən, işdən evə qayıdanda, yorğun olanda, telefonu götürüb açıram. O ulduzların arasında bir az dincəlirəm. Bəzən uduram, bəzən uduzuram. Amma heç vaxt çox pul qoymuram. Bir qayda qoymuşam - 20 manat, artıq yox. O hava limanındakı gecə bir də təkrarlanmaz, bunu bilirəm. Amma o gecə mənə bir şey öyrətdi - bəzən ən gözlənilməz anda, ən darıxdırıcı gecikmədə, bir sehr gizlənir. Sən tək onu görməyi bacarmalısan.
O gecəni heç vaxt unutmayacağam. Hava limanı, qəhvə, təyyarənin gecikməsi, və o ulduzlar. İndi hər dəfə hava limanına gedəndə gülümsəyirəm. Kim bilir, bəlkə yenə təyyarə gecikər. Bəlkə yenə bir sehr olar. Olmasa da, eybi yox. Əsas odur ki, o sehr var idi. Və o sehr mənimdir, heç kim ala bilməz.